Lunar Orbiter (NASA)

Program Lunar Orbiter to seria 5 bezzałogowych amerykańskich sond księżycowych. Głównym celem misji tych sond było uzyskanie szczegółowych zdjęć powierzchni Księżyca, które pozwoliły wykonać szczegółowe mapy jego powierzchni. Na zdjęciu sondy zamieszczonym obok widać kamery telewizyjne (w centralnej części sondy), silnik rakietowy (nad kamerami), cztery tace baterii słonecznych, antenę radiową i wysięgnik anteny dookólnej. Obok wysięgnika znajdował sie szukacz gwiazdy Canopus (z białą końcówką), a za nim przelicznik. Obręcz usytuowana poniżej zbiorników paliwa to detektor mikrometeoroidów. Pod płytą główną, na której umieszczone są m. in. kamery, znajdował się szukacz Słońca. Ciąg silnika Lunar Orbitera wynosił 445 N (45 kG) i pozwalał na swobodne zmiany prędkości sondy. Satelity te ważyły 380 kg (masa startowa; masa na orbicie Księżyca to 270 – 280 kg.). Pojazdy te wiały 1,7 m. oraz śr. 1,5 m. (z bateriami słonecznymi 5,6 m.). Sondy Lunar Orbiter sporządzały też mapy kartograficzne powierzchni Księżyca. Sondy te szukały również potencjalnych lądowisk lądowników Apollo. Pojazdy te badały też księżycowe pole magnetyczne. Satelity te działały średnio przez 11 miesięcy. Próbniki Lunar Orbiter prowadziły pomiary warunków lotu z Ziemi na Księżyc i z powrotem, szkodliwość promieniowania magnetycznego pasów Van Allena, promieniowania kosmicznego oraz zagrożenia meteorytami. Satelity te wynoszone były rakietami Atlas Agena D.

edytuj Misje programu

edytuj Lunar Orbiter 1

start 10 VIII 1966

próbnik ten 14 VIII 1966 wszedł na orbitę okołoksiężycową o wys. 188/1863 km., okresie orbitalnym 217,2 min. oraz inklinacji 12,2O (później 40/1812 km., 208 min.); po zakończeniu misji statek ten uderzył w Księżyc na wschód od Morza Moskiewskiego (po niewidocznej stronie Księżyca)

edytuj Lunar Orbiter 2

start 6 XI 1966

próbnik ten 10 XI 1966 wszedł na orbitę okołoksiężycową o wys. 207,5/1841 km., okresie orbitalnym 216,8 min. oraz inklinacji 11,8O; po zakończeniu misji statek ten uderzył w Księżyc na południe od Morza Brzegowego (na skraju widocznej i niewidocznej strony Srebrnego Globu)

edytuj Lunar Orbiter 3

start 4 lutego 1967

próbnik ten 9 lutego 1967 wszedł na orbitę okołoksiężycową o wys. 200/1850 km., okresie orbitalnym 218,6 min. oraz inklinacji 21O (później 55/1847 km., 209 min.); sonda ta zrobiła zdjęcie pojazdu Surveyor 1; lądownik ten był kilkakrotnie mniejszy od modułu księżycowego Apollo; po zakończeniu misji statek ten uderzył w Księżyc na wschód od krateru Wegener i Sternberg (na granicy widocznej i niewidocznej strony Księżyca)

edytuj Lunar Orbiter 4

start 4 V 1967

próbnik ten 8 V 1967 wszedł na orbitę okołoksiężycową o wys. 2710/6036 km., okresie orbitalnym 721 min. oraz inklinacji 85,5O (pierwszy satelita Księżyca, który osiągnął orbitę biegunową)

edytuj Lunar Orbiter 5

start 1 VIII 1967

próbnik ten 5 VIII 1967 wszedł na orbitę okołoksiężycową o wys. 196/6010 km., okresie orbitalnym 495 min. oraz inklinacji 85O (drugi statek krążący po księżycowej orbicie biegunowej); po zakończeniu misji statek ten uderzył w Księżyc na zachód od Oceanu Burz.