Walter Cannon.html |
| | | ca | | | de | | | en | | | es | | | fr | | | it | | | nl | | | no | | | pl | | | pt | | | ru | | | ro | | | fi | | | sv | | | tr | | | vo | | |
| |  |
Walter Bradford Cannon (ur. 19 października 1871 w Prairie du Chien, Wisconsin - zm. 1 października 1945) - amerykański fizjolog, neurolog i psycholog.
W 1939 wprowadził pojęcie homeostazy, na podstawie założeń Claude Bernarda (1857) na temat stabilności środowiska wewnętrznego.
W latach 1906- 1942 profesor Uniwersytetu Harvarda w Cambridge w USA. Pionier nowoczesnej fizjologii, zwłaszcza badań nad fizjologicznymi mechanizmami emocji, roli autonomicznego układu nerwowego i układu hormonalnego w przystosowaniu się organizmu do warunków stresu. Autor tzw. mobilizacyjnej teorii uczuć. Jako pierwszy zastosował metodę promieni rentgenowskich w badaniach czynności przewodu pokarmowego. Jego prace dotyczyły przystosowania się organizmu do warunków stresowych. Współodkrywca zjawiska neurosekrecji. Prekursor medycyny psychosomatycznej.
Prace profesora Waltera Cannona:
- The Mechanical Factors of Digestion (1911),
- Bodily Changes in Pain, Hunger, Fear and Rage (1915),
- Traumatic Shock (1923),
- The Wisdom of the Body (1932).